معنایابی و معناسازی متقابل گردشگر و گردشگری در شهر همدان

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه بوعلی سینا همدان

چکیده

این مقاله با رویکرد کنش متقابل نمادین به مطالعه­ی چگونگی معنایابی و تفسیر گردشگران از گردشـگری و مکان­های گردشگری می­پردازد. هدف تحقیق حاضر، بررسی نقش متقابل نمادین و معنایی میان گردشگر و گردشگری در قالب الگوها و ارزش­های هنجاری است. پژوهش حاضر در تمامی مراحل بررسـی خود متـأثر از رویکـرد و روش­شناسی گافمن و بلومر به­عنوان راهنمای نظری بوده است. میدان مطالعه، تعـدادی از مـکان­های گردشگری معروف شهر همدان است: تپه­ی باستانی هگمتانه، آرامگاه پورسینا، آرامگاه باباطاهر، گنجنامه، عباس­آباد، غار علیصدر و زیارتگاه استر و مردخای که البته هدف محقق، بررسی و تأکید بر این مکان­ها نیست و انتخاب و معرفی آن‌ها صرفاً جهت تعیین و مشخص­کردن میدان تحقیقی است که در آن­جا مطالعه بر روی گردشگر انجام شده است. نمونه­گیری مطالعه «هدفمند» بوده که از میان انواع آن محقق بر معیارهای حداکثر تنوع (جنسیت و سن)، معروف بودن مکان­های دیدنی از نگاه گردشگران و پرتجمع­ترین این مکان­ها، متمرکز بوده است. جهت گردآوری اطلاعات مورد نیاز از روش مشاهدات میدانی و مصاحبه­ی عمیق استفاده شده است. روش تحلیل یافته­ها، تحلیل موضوعی است؛ بدین گونه که تعداد 13 مقوله که همه­ی آن‌ها از یافته­ها نشأت گرفته­اند استخراج شد، دربرگیرنده­ی در جستجوی اصالت، سوژه­ای ادبی، گریز از یکنواختی، فـردگرایی، جمـع­گرایی، خداشـناسی، طبـیعت­گرایی، زیبایی­شنـاسی، ارزشـمندی آثار باسـتانی، تعامل فرهنگی، سوژه­ای مشهور، جاذبه­های معماری، آب و هوای مطلوب است.

کلیدواژه‌ها