تحلیل آثار اجتماعی، اقتصادی و محیطی گردشگری پایدار (مطالعه موردی: روستای نوره)

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه توسعه روستایی، دانشگاه بوعلی سینا

2 کارشناس ارشد ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا

3 دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشگاه بوعلی سینا

چکیده

گردشگری روستایی از راهبردهای مؤثر در توسعه­ی روستا و پایداری معیشت مناطق روستایی است که از لحاظ پایداری ابعاد مختلف اقتصادی و اجتماعی و زیست‌محیطی دارد. روستای نوره، واقع در شهرستان سنندج استان کردستان، با داشتن توان بالای اکولوژیکی از ظرفیت و موقعیت مناسبی در جذب گردشگر برخوردار است. این تحقیق با هدف تحلیل آثار اجتماعی، اقتصادی و محیطی گردشگری این روستا به صورت پیمایشی انجام شده است. جامعه‌ی آماری 330 نفر سرپرست خانوار در روستای مذکور را تشکیل داده که با استفاده از فرمول کوکران و به صورت تصادفی120 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. علاوه بر مطالعات کتابخانه ای، ابزار مورد استفاده برای جمع‌آوری داده­ها پرسشنامه بود که روایی صوری آن به وسیله اساتید و متخصصین موضوعی تایید و پایایی  آن با ضریب آلفای کرونباخ (85/0= α) تعیین گردید. جهت انجام آزمون ­های آماری از نرم افزار  SPSS18 استفاده شد. به منظور بررسی برازش مدل اندازه­گیری مربوط به سازه‌ی آثار گردشگری، داده­ها با نرم­افزار LISREL8.8  و با روش تحلیل عاملی تأییدی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل عاملی آثار اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی گردشگری نشان داد که از میان این سه عامل، «عامل اجتماعی» با ضریب تأثیر 55/0 بیش‌ترین میزان واریانس(با تبیین حدود30/0درصد از کل واریانس) به خود اختصاص داده و سهم قابل‌توجهی از آثار گردشگری روستایی را تبیین نمود. همچنین شاخص‌های نیکویی برازش مطلق (91/0 AGFI= و 92/0 GFI=)، تطبیقی(91/0NNFI= ، 90/0CFI= ) و مقتصد (075/0 = RMSEA و 818/1 = ) برازش عالی و مناسب مدل اندازه­گیری آثار گردشگری روستای نوره با داده­های مشاهده شده تأیید نمودند.

کلیدواژه‌ها