تحلیل تعامل مهاجرت و گردشگری: مطالعه موردی مهاجرین افغانستانی در ایران

نوع مقاله : علمی-پژوهشی

نویسندگان

گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

10.22080/jtpd.2026.30631.4056

چکیده

زمینه و هدف: با توجه به درهم‌تنیدگی روزافزون پدیده‌های مهاجرت و گردشگری، این پژوهش با هدف بررسی نقش مهاجرین افغانستانی در توسعه‌ی گردشگری پایدار ایران انجام شده است. تمرکز بر ظرفیت‌های فرهنگی، مذهبی، سلامت، تجاری و علمی این گروه، امکان بازتعریف سیاست‌های میان‌رشته‌ای مهاجرت و گردشگری را فراهم می‌سازد.

روش‌شناسی: پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی و میان‌رشته‌ای (گردشگری و علوم سیاسی) است. داده‌ها از طریق منابع کتابخانه‌ای، آمارهای رسمی و مطالعات بین‌المللی گردآوری و با بهره‌گیری از چارچوب نظری-مفهومی گردشگری پایدار و گردشگری دیاسپورا تحلیل شده‌اند تا ظرفیت‌ها و چالش‌های تعامل میان مهاجرت و گردشگری در ایران شناسایی شود.

یافته‌ها: نتایج نشان داد مهاجرین افغانستانی، به‌واسطه‌ی اشتراکات زبانی، فرهنگی و مذهبی، ظرفیت‌های مؤثری برای تقویت گردشگری پایدار در ایران دارند. این گروه نه‌تنها به‌عنوان مصرف‌کننده خدمات گردشگری، بلکه به‌مثابه عاملان فرهنگی، کارآفرینان محلی و پیونددهندگان اجتماعی می‌توانند در توسعه گردشگری ایران نقش ایفا کنند. همچنین، کم‌توجهی سیاستی موجب استفاده ناکافی از این ظرفیت‌ها شده است.

نتیجه‌گیری و پیشنهادات: پژوهش تأکید می‌کند که سیاست‌های مهاجرتی و گردشگری ایران باید همسو طراحی شوند. ایجاد برنامه‌های آموزشی و فرهنگی مشترک، حمایت از کارآفرینی مهاجرمحور و توسعه گردشگری مذهبی و سلامت از مهم‌ترین پیشنهادهای کاربردی در مسیر تحقق گردشگری پایدار مبتنی بر مهاجرت است.

نوآوری و اصالت: این پژوهش در تلاش است تا به پیوندی نظام‌مند میان مهاجرت افغانستانی‌ها و مقوله گردشگری بپردازد. نوآوری آن در ترکیب نظریه‌های گردشگری پایدار و دیاسپورا با رویکرد میان‌رشته‌ای است که چارچوبی نو برای فهم گردشگری مهاجرمحور در ایران و منطقه ارائه می‌دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات